Kaliskie Stowarzyszenie Przyjaciół Dzieci i Młodzieży z Cukrzycą
 
  Strona Główna Linki Galeria Newsy Szukaj Śledź nas na FACEBOOK'uPaździernik 23 2017 09:55:51 
 
Nawigacja
Strona Główna
Linki
Galeria
Newsy
Szukaj
Warto zobaczyć !
Wydarzenia
"Przyjaciel Dziecka"
O stowarzyszeniu
Statut
Sprawozdanie merytoryczne 2011
Sprawozdanie finansowe 2011
Sprawozdanie finansowe 2012
Sprawozdanie finansowe 2013
Sprawozdanie finansowe 2014
Spr.Finansowe za 2015
Sprawozdanie finansowe 2016
Online
Gości Online: 1
Brak Użytkowników Online

Zarejestrowanch Uzytkowników: 131
Najnowszy Użytkownik: AaronFlierly
"Przyjaciel Dziecka"

Cz. I



Proponuję czytelnikom "Przyjaciele Dziecka" cykl artykułów o cukrzycy u dzieci i młodzieży. Pragnę poruszyć w nich wiele spraw dotyczących istoty choroby, jej leczenia, edukacji diabetologicznej, aspektów psychologicznych, problemów społecznych dotyczących naszych dzieci. 

Cukrzyca - którą diagnozuje się u dzieci i młodzież to z reguły cukrzyca typu 1 zwana insulinozależną. W Polsce choruje na nią ok. 16 tysięcy dzieci i młodzieży. Obserwuje się stały wzrost ilości zachorowań w ciągu roku, jak również wzrasta ilość zachorowań dzieci do 5 roku życia. Dlatego my rodzice "słodkich" dzieci pragniemy w każdy możliwy sposób przekazywać społeczeństwu informacje na ten temat..
Na czym polega ta choroba ? 
Jest to nieuleczalna choroba metaboliczna, w której ulegają uszkodzeniu komórki trzustki produkujące insulinę. Początkowo występuje jej niedobór, a potem całkowity brak.
Proces niszczenia tych komórek może trwać kilka lat, zanim choroba się ujawni. 

Nie wszystkie czynniki powodujące cukrzycę są do końca wyjaśnione. Wiadomo na pewno, że najbardziej odpowiedzialne za cukrzycę są : 
- czynniki immunologiczne - powstają przeciwciała niszczące własne komórki trzustki, 
szczególnie u osób predysponowanych genetycznie do takiej nieprawidłowej odpowiedzi 
immunologicznej
- środowisko zewnętrzne - infekcje wirusowe, związki chemiczne zawarte w wodzie i pożywieniu..

Jedynym sposobem leczenia cukrzycy typu 1 jest podawanie insuliny w zastrzykach lub za pomocą osobistej pompy insulinowej - jest więc to od początku cukrzyca insulinozależna.
Pierwsze objawy to : częste oddawanie moczu, wzmożone pragnienie, chudnięcie, osłabienie, mniejsza aktywność, bóle mięśni, nóg, niechęć do zajęć sportowych.
Badaniem laboratoryjnym stwierdza się wysoki poziom cukru we krwi, czyli hiperglikemię.
Co odróżnia ten typ cukrzycy od cukrzycy typu 2 ? 
Na cukrzycę typu 2 chorują najczęściej ludzie starsi, często z otyłością, którzy leczeni są środkami doustnymi obniżającymi poziom cukru we krwi. W tym typie cukrzycy podawanie insuliny jest zazwyczaj dalszym etapem leczenia.
Co to jest insulina i do czego jest nam tak bardzo potrzebna ? 
Jest to hormon, który obniża poziom cukru (glukozy) we krwi, wprowadzając go do komórek naszego organizmu. W komórkach w procesie spalania cukru powstaje energia potrzebna nam do życia.
Insulina reguluje przede wszystkim gospodarkę węglowodanową, ale również białkową i tłuszczową. Jest hormonem niezbędnym do prawidłowego rozwoju fizycznego dziecka i jego dojrzewania.
A skąd bierze się cukier we krwi ? - oczywiście z jedzenia. 
To właśnie dzięki insulinie możemy wykorzystywać spożywane w naszych posiłkach węglowodany (cukry), tłuszcze, białka.
Między posiłkami odpowiedni poziom cukru we krwi utrzymywany jest dzięki powstałemu wcześniej zapasowi glukozy w wątrobie,

Bardzo ważna uwaga, że cukry = węglowodany - to nie tylko to co słodkie. 
To również wszystkie produkty zbożowe, np. : pieczywo, kasze, ryż i inne; z warzyw głównie ziemniaki i oczywiście wszystkie owoce,
Przy czym produkty w swoim smaku słodkie - cukier, owoce, soki - szybko podnoszą poziom cukru we krwi - bowiem w swej budowie są to cukry proste. 
Natomiast wspomniane produkty zbożowe, ziemniaki - to cukry złożone - podnoszą poziom cukru we krwi powoli. 
Jak wydzielana jest insulina u zdrowego człowieka ? 
U zdrowego człowieka insulina wydzielana jest przez trzustkę :
- w niedużych ilościach przez całą dobę - wydzielanie podstawowe
- przed każdym posiłkiem - wydzielanie posiłkowe.

Zasadnicze postępowanie z dzieckiem chorym na cukrzycę polega na podawaniu hormonu - insuliny, którego organizm już nie wytwarza. Podawanie insuliny ma jak najbardziej zbliżać do fizjologicznej pracy trzustki.
Nowoczesny sposób prowadzenia cukrzycy u dzieci i młodzieży to metoda funkcjonalnej insulinoterapii, polegająca na przystosowaniu ilości, rodzaju, metody, czasu podawanej insuliny do indywidualnego trybu życie dziecka.
Insulina podawana jest penami (podskórne wstrzyknięcia) lub przy pomocy osobistej pompy insulinowej (ciągły podskórny wlew insuliny).
Jakie inne sytuacje oprócz spożywania posiłków maja wpływ na poziom cukru we krwi ? 
- stan emocjonalny dziecka - sytuacja stresowa, strach, radość zwiane z wielkimi emocjami 
z reguły podnoszą poziom cukru we krwi - wpływ
wydzielanego wówczas hormonu adrenaliny.
- wysiłek fizyczny - zwiększa wrażliwość na insulinę, przyśpiesza spalanie glukozy w mięśniach i może doprowadzić do szybkiego spadku poziomu cukru we krwi.
- gospodarka hormonalna - problem trudny szczególnie w okresie dojrzewania, kiedy
intensywnie wydziela się między innymi hormon wzrostu 
podnoszący poziom cukru we krwi.

Dobre prowadzenie choroby warunkuje wykonywanie pewnych czynności i podejmowanie odpowiednich decyzji - nazywamy to samokontrolą. 
To określenie sugeruje, że każdego dnia dziecko, jego rodzice sami kontrolują przebieg choroby i jej leczenia.
Samokontrola konieczna jest niezależnie od metody leczenia insuliną. Nawet to najnowocześniejsze podawanie insuliny przy pomocy osobistej pompy insulinowej nie zwalnia z wnikliwej samokontroli.

Na czym polega samokontrola ? Jak wygląda doba dziecka z cukrzycą ? Jak podajemy insulinę ? 
Zapraszam do czytania następnego numeru! 


lek. stom.: Elżbieta Dębska
Przewodnicząca Krajowego Komitetu Przyjaciół Dzieci i Młodzieży z Cukrzycą 
przy ZG TPD

Informuję, że została wydana broszura edukacyjna "Dziecko z cukrzycą typu 1 
w placówkach oświatowych" zawierająca odpowiednie informacje dla nauczycieli. 
Jestem autorką tej broszury.
Zainteresowanym tym tematem i broszurą podaję swój numer telefonu 0-608 572 435.

Cz. II



S A M O K O N T R O L A

Przypomnijmy parę ważnych informacji o tej chorobie.
Cukrzyca u dzieci i młodzieży to z reguły cukrzyca typu 1 zwana insulinozależną, w której
ulegają uszkodzeniu komórki trzustki produkujące insulinę.
A insulina to bardzo ważny hormon regulujący gospodarkę węglowodanową (cukrową), białkową i tłuszczową. Jest więc niezbędna do prawidłowego rozwoju fizycznego dziecka i jego dojrzewania.
Jedynym sposobem leczenia cukrzycy typu 1 jest podawanie insuliny w zastrzykach lub za pomocą osobistej pompy insulinowej. Podawanie insuliny ma jak najbardziej zbliżać do fizjologicznej pracy trzustki.
Dobre prowadzenie choroby warunkuje wykonywanie pewnych czynności i podejmowanie odpowiednich decyzji -nazywamy to właśnie
s a m o k o n t r o l ą.
To określenie sugeruje, że każdego dnia dziecko, jego rodzice sami kontrolują przebieg choroby i jej leczenia.
Samokontrola konieczna jest niezależnie od metody podawania insuliny. Nawet to najnowocześniejsze podawanie insuliny przy pomocy osobistej pompy insulinowej nie zwalnia z wnikliwej, rzetelnej samokontroli.

Co więc składa się na samokontrolę? - omówię dzisiaj dwie podstawowe jej czynności.

1. Podawanie insuliny.


Jak już wspomniałam, podawanie insuliny ma przypominać jak najbardziej pracę trzustki.
Przypomnijmy więc jak wydzielana jest insulina u zdrowego człowieka:
- w niedużych ilościach przez całą dobę - jest to wydzielanie podstawowe, utrzymujące
podstawową przemianę materii.
- przy każdym posiłku - nazywane wydzielaniem posiłkowym.
Obecnie w leczeniu stosowane są insuliny ludzkie otrzymywane drogą inżynierii genetycznej. Są to insuliny o różnym czasie i profilu działania.
Insuliny szybko- i krótkodziałające zastępują wydzielanie posiłkowe. Podaje się je w określonym czasie przed posiłkiem i swoim szybkim, intensywnym działaniem likwidują wzrost poziomu cukru we krwi po spożytym posiłku.
Insuliny o przedłużonym i długim czasie działania zastępują wydzielanie podstawowe. Podaje się je 1-2 razy w ciągu doby. Działają długo, niezbyt intensywnie i zabezpieczają zapotrzebowanie na insulinę między posiłkami i w nocy.

Insuliny podawane są w odpowiednio dobranych dla danego pacjenta modelach insulinoterapii:
metoda konwencjonalna zwana tradycyjną - jest metodą, w której w jednym zastrzyku podaje się insulinę posiłkową i bazową jako mieszankę insulinową. Mieszanki te podawane są rano przed śniadaniem i wieczorem przed kolacją. Ten model pociąga za sobą konieczność stabilnego, bardzo regularnego trybu życia szczególnie dotyczącego czasu i ilości przyjmowanych posiłków. Najczęściej stosowana jest u osób starszych, którym taki tryb życia łatwiej zaakceptować.
metoda funkcjonalnej insulinoterapii - to model wielokrotnych wstrzyknięć insuliny, z pełnym uwzględnieniem wszystkich aktywnych zachowań w każdym dniu i różnorodności przyjmowanych posiłków w sensie ilościowym, jakościowym i czasowym. 
Taki model pozwala na większą aktywność i swobodę życia. Preferowany jest u dzieci, młodzieży i ludzi dorosłych, aktywnych zawodowo.
metoda ciągłego, podskórnego wlewu insuliny - to korzystanie z osobistej pompy insulinowej. Ta najnowocześniejsza metoda insulinoterapii najbardziej zbliża do fizjologicznej pracy trzustki.. Insulina napływa do organizmu na bieżąco w sposób ciągły - jako baza i przy posiłku napływa odpowiedni tzw. bolus posiłkowy. Oczywiście odpowiedni napływ insuliny programuje sam pacjent, oczywiście w przypadku dziecka - rodzic.

A więc co to za urządzenie pompa insulinowa?
Osobista pompa insulinowa to niewielkie urządzenie (wielkości telefonu komórkowego) noszone w odpowiednim etui, przypięte np. do paska. Posiada zbiornik z insuliną i mikrokomputer wykonujący wszelkie polecenia zaprogramowane przez człowieka.
Dren o odpowiednio dobranej długości łączy zbiornik z insuliną z wkłuciem, znajdującym się w ciele, zmienianym raz na trzy dni. Pompa dozuje insulinę z wielką precyzją (dokładność 0,05 jednostki jest niezmiernie cenna u malutkich dzieci), daje możliwość bardzo dobrego wyrównania cukrzycy i poprawia komfort życia likwidując wielokrotne w ciągu doby zastrzyki.
W Polsce dzięki Wielkiej Orkiestrze Świątecznej Pomocy bardzo duża ilość dzieci leczona jest przy pomocy pomp insulinowych. Warszawski ośrodek leczenia pompami jest ośrodkiem wiodącym w Europie.

Natomiast podając insulinę w zastrzykach, dzieci korzystają ze specjalnych wstrzykiwaczy zwanych penami. Są to urządzenia łatwe w obsłudze i nawet mali pacjenci potrafią wykonywać zastrzyki samodzielnie.

Bardzo ważna jest umiejętność wyliczania dawki podawanej insuliny. Zależna jest ona od masy ciała, indywidualnej insulinowrażliwości, ilości i jakości przyjmowanych posiłków, aktualnego poziomu cukru we krwi, aktywności fizycznej.
Jest to trudna umiejętność wymagająca dobrej wiedzy o swojej chorobie i jej leczeniu. 

2. Pomiary glikemii, czyli badania poziomu cukru we krwi.

Aby mieć dobry wgląd w swoją chorobę i dobrze podawać insulinę trzeba wielokrotnie w ciągu doby wykonywać badania poziomu cukru we krwi. 
Dzieci wykonują je samodzielnie lub z pomocą czy kontrolą rodzica przy pomocy aparatu zwanego glukometrem. Najnowocześniejsze glukometry zapewniają łatwy technicznie pomiar, z użyciem bardzo małej kropli krwi, w bardzo krótkim czasie. 
Glukometry rejestrują godzinę, datę badania i posiadają pamięć kilkuset wyników. Dostępne są również programy komputerowe, pozwalające graficznie w różnych wariantach przedstawić glikemię z ostatniego określonego czasu, co pozwala wnikliwiej ocenić prowadzenie samokontroli.
Badanie poziomu cukru we krwi powinno być bezwzględnie wykonywane przed podaniem insuliny posiłkowej - pozwoli to odpowiednio dobrać dawkę. Dobrze jest wykonać badanie 2 godziny po jedzeniu, by sprawdzić, czy dawka podanej insuliny była wystarczająca w stosunku do wielkości i jakości przyjmowanego posiłku.
Ważne jest badanie przed pójściem spać, by uniknąć w nocy niedocukrzenia - hipoglikemii lub przecukrzenia - hiperglikemii. 
Wskazana jest kontrola glikemii w różnych innych okolicznościach np. związanych z wysiłkiem fizyczny, stresem, tzw. efektem brzasku (wzrost glikemii nad ranem spowodowany wydzielaniem hormonów, u dzieci głównie hormonu wzrostu), po hipoglikemii.
Wykonywanie co pewien czas tzw. profilu dobowego (badanie całą dobę w odstępach trzygodzinnych) pozwala sprawdzić prawidłowość ustalenia dawki insuliny podstawowej.

Niezmiernie ważna jest umiejętność prawidłowej interpretacji wyników.Dla przykładu: jeśli poziom cukru we krwi 2 godz. po posiłku jest niski ok. 60-80 mg% to świadczy, że dawka insuliny podana przed tym posiłkiem była zbyt duża i trzeba ją na drugi dzień koniecznie zmniejszyć r11; no chyba, że dziecko nie zjadło całego posiłku.

To wszystko wymaga dobrej wiedzy o chorobie, bo wtedy wykonywane badania pomogą poznać swój organizm, swoją cukrzycę.

Jak ważne w leczeniu cukrzycy jest prawidłowe odżywianie? Czy używamy jeszcze określenia "dieta cukrzycowa"? Czy wskazany jest wysiłek fizyczny?

o tych i innych sprawach, czyli dalszy ciąg samokontroli - już w następnym numerze!
Zachęcam do czytania!



lek. stom. Elżbieta Dębska 
Przewodnicząca Krajowego Komitetu Przyjaciół Dzieci i Młodzieży z Cukrzycą 
przy Zarządzie Głównym Towarzystwa Przyjaciół Dzieci
lek. stom. Elżbieta Dębska

Komentarze
Brak komentarzy.
Dodaj komentarz
Zaloguj się, żeby móc dodawać komentarze.
Oceny
Dodawanie ocen dostępne tylko dla zalogowanych Użytkowników.

Proszę się zalogować lub zarejestrować, żeby móc dodawać oceny.

Brak ocen.
Logowanie
Nazwa Użytkownika

Hasło



Nie jesteś jeszcze naszym Użytkownikiem?
Kilknij TUTAJ żeby się zarejestrować.

Zapomniane hasło?
Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.
432060 Unikalnych wizyt

Powered by v6.01.6 © 2003-2005 | Original DAJ Green Theme by: Dustin Baccetti : Ported for PHP-Fusion by:

Załóż : Własne Darmowe Forum | Własną Stronę Internetową | Zgłoś nadużycie