List otwarty
Dodane przez SPDiMzC dnia Styczeń 05 2012 18:00:41

Kalisz 05.01.2012

 

List otwarty do Pana Jacka Paszkiewicza

                                                      Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia

                                                      Ministra Zdrowia Bartosza Arłukowicza

                                         

               

Szanowny Panie Prezesie!

 

Reprezentując środowisko dzieci i młodzieży z cukrzycą typu 1, prosimy o niezwłoczne przywrócenie pracy Poradni Diabetologicznej dla Dzieci i Młodzieży, działającej przy Wojewódzkim  Szpitalu Zespolonym w Kaliszu.

Informujemy, że:

  1. Nasza poradnia istnieje już od lat 80-tych.
  2. Była czynna średnio trzy razy w miesiącu. Przyjeżdżał do Poradni lekarz z Poznania, specjalista pediatra z Kliniki Endokrynologii i Diabetologii.
  3. Z usług Poradni korzysta ok. 150-200 dzieci i młodzieży chorych na cukrzycę typu 1,

 z 7 powiatów Południowej Wielkopolski. Niektórzy z nich mają do pokonania ponad 70 km.

Na rok 2012 nie został podpisany kontrakt z żadnym lekarzem na pracę w naszej poradni, co jest równoznaczne z JEJ LIKWIDACJĄ.   Najbliższe specjalistyczne poradnie znajdują się w Poznaniu, Wrocławiu, Łodzi, co zwiększa dla wielu naszych pacjentów odległość nawet do 150 - 200 km.

            Z ustnych informacji uzyskanych w NFZ i w WSZ w Kaliszu wynika, że warunki konkursu ofert były zbyt trudne do spełnienia. Ma to związek z tym, że lekarzy diabetologów - pediatrów jest zbyt mało, pracują przede wszystkim w dużych akademickich ośrodkach i nie są w stanie spełnić wymogów stawianych przez NFZ. W konsekwencji pacjenci z odległych miejscowości pozbawieni są dobrego dostępu do specjalistycznej opieki.

 

            Dlaczego tak ważny jest łatwy dostęp do właściwej opieki diabetologicznej?

  1. Konieczny jest ciągła opieka lekarza specjalisty nad prowadzoną przez pacjenta samokontrolą w leczeniu cukrzycy (insulinoterapia, glikemia, badania specjalistyczne)
  2. Konieczna jest obserwacja rozwoju i wzrostu dziecka z przewlekłą chorobą.

Proszę nam odpowiedzieć:

1.      Czy odległość 200 km to łatwy dostęp do leczenia?

2.      Czy dojazd z małym dzieckiem państwowymi środkami komunikacji przy takich odległościach jest w ciągu jednego dnia na pewno możliwy?

3.      Czy każda rodzina posiada samochód i stać ją na dojazd przy takich odległościach?

4.      Czy kwota 150 zł zasiłku pielęgnacyjnego związanego z niepełnosprawnością (która coraz rzadziej przyznawana jest dzieciom chorującym na cukrzycę typu 1) pokryje koszty leczenia cukrzycy i dojazdów do poradni, w obliczu nowej listy refundacyjnej i likwidacji naszej poradni?

5.      Czy ochrona najsłabszych w demokratycznym państwie polega na zamykaniu poradni specjalistycznych i podnoszeniu cen leków.

W  mieście zamknięto ok. 20 poradni specjalistycznych, większość z nich dla dzieci.

 

            Opisany problem pojawia się w przypadku naszej poradni nie pierwszy raz, a więc nieprawdą są zapewnienia kolejnych Ministrów Zdrowia tego Rządu, że polski pacjent z dniem 1 stycznia każdego roku może czuć się bezpieczny.  Jeśli nawet przewlekle chore dziecko nie może czuć się w tym kraju bezpieczne to znaczy, że prawo do dobrej opieki zdrowotnej jest przez nasz rząd po prostu lekceważone.

 

            Prosimy o jak najszybsze, pozytywne rozwiązanie tego problemu!

                                                          

   Z poważaniem

 

      Prezes Stowarzyszenia

      Elżbieta Świtaj

Do wiadomości:

-                   NFZ Wielkopolski Oddział Wojewódzki w Poznaniu

-                   Ogólnopolskie i lokalne media

-                   Prezydent m.Kalisza

-                   Wojewoda Wielkopolski

-                   NFZ Wielkopolski Oddział Wojewódzki w Poznaniu Delegatura Kalisz